Bas van der Weerd

9 juni 2026 om 11:41 Bijgewerkt: 9 juni 2026 om 14:06

Is jouw bedrijf al klaar voor de pseudo-eindheffing?

Nog niet alle werkgevers zijn ervan op de hoogte: de aankomende pseudo-eindheffing. Dat terwijl de nieuwe heffing op fossiele auto’s van de zaak vanaf 2027 flink kan doorwerken in de leasekosten, het mobiliteitsbeleid en de HR-afspraken.

Uit recent onderzoek van Ayvens blijkt zelfs dat zo’n drie kwart van de werkgevers nog geen actie heeft ondernomen om zich voor te bereiden op de pseudo-eindheffing. Slechts 26 procent heeft een duidelijk plan. Vooral bedrijven met een kleiner wagenpark lopen daardoor risico. Leasecontracten hebben vaak een looptijd van meerdere jaren, waardoor keuzes van nu later alsnog fiscale gevolgen kunnen hebben.

Wat is er aan de hand?

Volgens de huidige wetgeving gaat de pseudo-eindheffing in op 1 januari 2027. Werkgevers betalen dan 12 procent per jaar over de fiscale waarde van fossiele personenauto’s die zij aan werknemers ter beschikking stellen voor privégebruik. Ook woon-werkverkeer telt voor deze regeling als privégebruik.

De heffing komt bovenop de reguliere bijtelling en wordt door de werkgever betaald via de loonheffing. Doorbelasting aan de werknemer is niet toegestaan. Elektrische auto’s en waterstofauto’s vallen buiten de regeling.

Veel werkgevers hebben nog geen plan

De timing is niet toevallig onderwerp van discussie. De pseudo-eindheffing geldt straks voor nieuwe terbeschikkingstellingen van fossiele auto’s van de zaak, terwijl veel werkgevers nu al contracten afsluiten die doorlopen tot na 2027. Uit onderzoek van leasemaatschapij Ayvens blijkt dat 74 procent van de werkgevers nog geen concrete maatregelen heeft genomen. Werkgevers die wél in actie komen, kijken vooral naar elektrificatie van het wagenpark, aanpassing van het mobiliteitsbeleid en herziening van leasecontracten.

Brancheorganisaties waarschuwen dat voorbereiding meer vraagt dan een snelle kostenberekening. De regeling raakt niet alleen de vaste leaseauto, maar volgens de huidige uitleg ook situaties met vervangend vervoer, voorloopauto’s en mogelijk leaseauto’s die bij een overstap naar een nieuwe werkgever worden meegenomen.

Waarom wachten riskant is

Wachten lijkt aantrekkelijk zolang de discussie over uitvoeringsproblemen loopt. Toch moeten werkgevers vooralsnog uitgaan van de huidige regels. De heffing is wettelijk vastgesteld; eventuele uitzonderingen of verduidelijkingen zijn nog niet definitief.

Het risico zit vooral in de looptijd van contracten. Een fossiele personenauto die vóór 1 januari 2027 al door dezelfde inhoudingsplichtige ter beschikking is gesteld, valt tot 17 september 2030 onder het overgangsrecht. Daarna kan alsnog pseudo-eindheffing ontstaan als de auto aan de voorwaarden voldoet. Bij een wisseling van werkgever, werkmaatschappij of loonheffingsnummer kan de beoordeling bovendien anders uitpakken.

Ook tijdelijk vervoer kan duur uitvallen. BOVAG stelt dat de regeling volgens de huidige uitleg ook geldt voor niet-emissieloos vervangend vervoer of een voorloopauto. Werkgeversorganisaties vrezen daardoor extra kosten en meer administratie, vooral bij schadeherstel, verhuur, rijscholen en leasebedrijven.

Vijf punten die werkgevers nu moeten controleren

Start met deze checklist om snel te zien waar de grootste fiscale en praktische risico’s in jouw wagenpark zitten.

1. Wagenpark
   Welke fossiele personenauto’s staan er in het bedrijf? Noteer per auto de fiscale waarde, de gebruiker, het brandstoftype en de gebruiksafspraken. Controleer ook of de auto onder de regeling voor de auto van de zaak valt.
2. Leasecontracten
   Wanneer is de auto ter beschikking gesteld? Loopt het contract door na 17 september 2030? En blijft de auto bij dezelfde inhoudingsplichtige? Die vragen bepalen of het overgangsrecht tijdelijk bescherming biedt.
3. Vervangend vervoer
   Krijgen werknemers bij schade, onderhoud of een voorloopperiode tijdelijk een fossiele auto mee? Vraag de leasemaatschappij of schadehersteller nu al naar elektrisch vervangend vervoer en leg vast wie verantwoordelijk is voor eventuele fiscale gevolgen.
4. Mobiliteitsbeleid
   Is elektrisch rijden, OV, fiets of een mobiliteitsbudget een realistisch alternatief? Wie overstapt op EV’s moet ook laadbeleid regelen, zoals een laadpas voor zakelijk gebruik en afspraken over thuisladen. Lees daarbij ook wat de ERE-regeling voor laden thuis en op de zaak betekent.
5. Rittenregistratie en HR-afspraken
   Leg vast wanneer een auto uitsluitend zakelijk wordt gebruikt en hoe woon-werkverkeer in de autoregeling staat. Een rittenregistratie wordt belangrijker, omdat de 500-kilometergrens uit de bijtelling niet op dezelfde manier werkt voor deze heffing.

Sector wil duidelijkheid over knelpunten

De discussie gaat niet over het bestaan van de heffing, maar vooral over de uitvoering. BOVAG en andere werkgeversorganisaties pleiten voor oplossingen rond vervangend vervoer, voorloopauto’s, verhuurauto’s en administratieve lasten. De Tweede Kamer vroeg het kabinet om oplossingsrichtingen, maar eventuele uitzonderingen zijn nog niet definitief.

Ook jobwissels vragen aandacht. De Vereniging Zakelijke Rijders waarschuwt dat werknemers hun leaseauto mogelijk minder makkelijk kunnen meenemen naar een nieuwe werkgever, omdat dan sprake kan zijn van een nieuwe terbeschikkingstelling. De sector pleit voor een oplossing, maar werkgevers kunnen daar nu nog niet op vooruitlopen.

Wat kunnen ondernemers nu al doen?

Begin allereerst met een wagenparkcheck. Bereken per fossiele auto de mogelijke heffing, bespreek lopende contracten met de leasemaatschappij en vraag expliciet naar vervangend elektrisch vervoer. Onderzoek daarnaast of elektrische auto leasen past binnen het budget en het gebruiksprofiel van werknemers.

Bij concernstructuren, internationale werknemers, leaseovername of uitsluitend zakelijk gebruik is specialistische toetsing verstandig. Raadpleeg dan een fiscalist, salarisadviseur of HR-specialist voordat contracten of arbeidsvoorwaarden worden aangepast.